Timo Tembuyser

Timo Tembuyser

Timo Tembuyser (1991) is van huis uit architect: hij behaalde in 2014 zijn masterdiploma Architectuur & Stadsontwerp van de Gentse Universiteit. In de masterscriptie 'De stad als theater. Een onderzoek naar de heterotopia van de performatieve ruimte’ werd als vraagstelling genomen hoe de paradigma van het theater het intermenselijk contact in het dagelijkse leven beïnvloeden (de theatraliteit van ‘de ontmoeting’) en hoe de grootstad tezelfdertijd de theaterpraktijk kan verrijken wanneer een publieke plek als theaterpodium fungeert (de monumentaliteit van ‘de ruimte’).

Het verlangen dat theoretische onderzoek in de praktijk te brengen leidde hem naar Nederland: hij studeert dit jaar af aan de performanceopleiding van de Toneelacademie van Maastricht en studeerde de afgelopen jaren ook aan het conservatorium van Rotterdam. Als performer beweegt Timo zich graag van de ene naar de andere vorm in het fluïde muziektheaterlandschap: van koorconcert naar bewegingsvoorstelling, van tekstperformance tot geluidsinstallatie. Hij zingt in de kamerkoren Panta Rhei (Antwerpen) en Swara Vocal Ensemble (Brussel), speelde afgelopen najaar mee in de grotezaalvoorstelling Meiskes&Jongens in Antwerpen, met een script van Arne Sierens, muziek van Raymond van het Groenewoud en in een regie van Sébastien De Smet/Stany Crets. Dit seizoen zal hij als performer nog meewerken aan 8:METAMORPHOSIS, de nieuwe voorstelling van Nicole Beutler, en als acteur aan Les Parapluies/Regen in Rotterdam, een regie van Mirjam Koen voor het OT in Rotterdam.

De kern van zijn makerschap is evenzeer een zoektocht naar verschillende vormen waarin muziek in een theatrale context komt te staan. In elke performance maakt hij een compositie die de hoofdelijke wereld tracht de verbinden met de fysieke : het concept met het woord, het woord met de klank, de klank met het lichaam, het lichaam met de ruimte. Elke performance wordt zo een nieuwe oefening in ‘waarheid’ en tracht een antwoord te vinden op de vraag hoe mens te zijn en hoe contact te maken met de ander.
Een recente voorstelling is getiteld MISSA HOMO SACER | Op. 35 Confiteor Deo, een zevendelige compositie voor één solitair mannenlichaam, vijfstemmig vrouwenkoor en cello: een zetting op het ordinarium van de katholieke mis (van Kyrie over Credo en Gloria tot Sanctus en uiteindelijk het Agnus Dei), gecombineerd met eigen teksten ('lezingen') die verhalen over eenzaamheid (het concept 'homo sacer’), schuld en boete (de erfzonde en eigen zonden) en erotiek (gebaseerd op de literatuur van Georges Bataille). In de mis vecht Timo op inhoudelijk niveau letterlijk zijn dubbele mystiek-erotische verlangen naar verlossing en waarheid uit, en stelt hij de vraag of de waarheid en extase in een individuele, spirituele, ont-lichaamde ervaring, dan wel in een gedeelde, lijfelijke, haast destructieve ervaring besloten ligt.

Een ander project waar Timo momenteel mee bezig is, is een groter project over eenzaamheid in de stad, een documentair onderzoek getiteld Requiem in majeur. In een eerste fase bouwden Timo en Naomi een monument voor de eenzaam en anoniem gestorven mensen in de grote stad. In een tweede fase, waaraan nu wordt gewerkt, componeren Timo en Naomi een muziekstuk (een requiem) met de bewoners van een flat — een stad-in-het-klein. Ze praten met de bewoners over samenleven in de flat en in de wijk, ze luisteren muziek en gaan langzaamaan over tot zingen. Het resultaat van die ervaringen en gesprekken resulteert in telkens weer andere verhalen, in een ander stuk requiem, en ook in steeds een andere voorstelling, een andere vorm — afhankelijk van de flat en van het deel van het requiem dat wordt gezongen. Daar het requiem uit negen delen bestaat, hebben Timo en Naomi het plan opgevat om dan ook negen flats te laten zingen. De eerste twee delen werden in 2018 gemaakt. Een eerste deel, het ‘pilot-project’, werd in de lente gemaakt in Moerwijk (Den Haag) en vertaald in de podcast 88 woningraten. Met deze podcast wonnen Timo en Naomi de eerste prijs van de NTR Podcastprijs 2018. Een tweede deel werd afgelopen winter geboren in Gent : de audiovoorstelling BLOK — in samenwerking met Campo Victoria en de Vooruit.

Op Festival Cement, dat afgelopen maart plaatsvond, maakte Timo zijn laatste afstudeerwerk : de koorinstallatie MEMENTUM : een ruimtelijke en muzikale ‘decompositie’ van het koorconcert, waarin 16 zangers en 32 toeschouwers een tijdelijke gemeenschap vormden en waarin de tijd werd vertraagd tot stilstand. Een zestienstemmige ode aan de stilte, met als basis het onderzoek naar de integratie van ‘het tribale’ (harmonie in spirituele zin — gemeenschapszin) in ‘de partituur’ (harmonie volgens de regels van de kunst).