The Medium

Met The Medium componeerde Peter Maxwell Davis één van zijn meest gewaagde partituren, omdat de zangeres geen steun krijgt van een muzikale begeleiding. Zij is volkomen aangewezen op haar eigen krachten om de schizofrene wereld op te roepen die de hoofdpersoon kenmerkt. Naarmate het werk vordert, beseffen we dat de naamloze heldin als een helderziende en als een dienstmeid heeft gewerkt, dat zij een kind heeft vermoord en op dit moment een elektroshock-behandeling ondergaat. De elektro-therapeutische stoten doen haar trillen. Aan haar keel ontsnapt een angstaanjagende schreeuw, terwijl ze zich verbeeldt dat ze dan weer een hond, dan weer een krab is. Is zij echt gek, of doet zij alsof? Door wie wordt zij bezeten? Is zij een psychiatrische patiënt, die zich op de elektro-therapie voorbereidt, of nog erger?

Maxwell Davies stelt zelf deze vragen bij zijn werk. De componist heeft met The Medium een compromisloze partituur geschreven. De kreten van de vrouw hebben iets van een religieuze extase, met echo's van het Middeleeuwse kerkgezang, die worden afgewisseld met Sprechgesang. Het werk is zowel vocaal als dramatisch een hoogstandje voor een zangeres, die hier volledig op zichzelf is aangewezen.

Het is niet duidelijk, hoe 'echt' die ervaringen zijn: is zij opgesloten in een psychiatrische kliniek, of wordt zij daadwerkelijk bezocht door stemmen en geesten 'van bovenaf'? In elk geval is ze de gevangene van haar eigen geest, die de hele voorstelling lang wanhopig tracht uit te breken en zichzelf tracht terug te vinden.

regie & concept WAUT KOEKEN / scenografie en licht PETER VAN PRAET / kostuum ANA SPASIC / Zij  ELS MONDELAERS

Een productie van Muziektheater Transparant.