Jongerenopera Canti d'Amor II - DAG 4: stay sharp

Donderdag 21 augustus 2014

Het smeren van de stembanden, of hoe dat niet te doen, is een populair gespreksonderwerp in het singel-labyrint. ‘Some people take it too serious,’ zegt stemcoach Deborah, ‘saying things like you can’t eat chocolate, ever. That’s ludicrous!’ Amen! Maar minstens zo belangrijk is het om goed te horen. En zo komt het dat ik ’s ochtends met blokfluitiste Jennifer in de wachtzaal zit: tijd om de oren te laten uitspuiten!

Ze neuriet mee met de radio. ‘I know this piece; I’ve played it. It’s not baroque, more medieval/early renaissance.’ Of dat een groot verschil is? ‘Oh, yes. First, there’s a lot of improvisation in medieval music, even more than with baroque. You have a lot of freedom. And an Italian opera, of course, is different from French dance music or French opera one like Italian is different from French, which is more pompous, regal, strict.’ Muziek als taal, het komt steeds terug.

Net als veel van de deelnemers zit Jennifer op conservatorium en wil ze professioneel muzikante worden, maar eenvoudig is het niet. Voor blokfluit is er in een traditioneel klassiek orkest meestal geen plaats. De coaches zijn heel begaan met de jongeren en hun ambities. ‘They all want to play in orchestras and sing in operas,’ zegt Wouter, ‘but In the hands of the wrong people they can easily get on a bad track. It’s a paradox: they need good guidance in order to learn how to trust their own instincts.’

Wouter en Deborah praten over operahuizen - ‘It’s terrible, the way they treat them during auditions. Like a cattle market.’ - en de Koningin Elizabethwedstrijd: ‘The singer who won it this year was great, though. When she stopped singing, you could see the song going on in her eyes.’ ‘The best ones have a stillness, a center to them. People often think it’s the fast notes - the showing-off - that are hard to sing, but they are easy. It’s the slow notes that are hard. To be almost perfectly still, and yet retain presence.’

Ondertussen worden er al volop scènes ineen gestoken en gerepeteerd, in het decor, met zangers én orkest. Het gaat razendsnel vooruit, zegt Seie, die er met de eerste Canti d’Amor ook bij was. Maar elke keer is toch anders, antwoord mede-veteraan Esther. Stay sharp, met andere woorden!

 

 

< Terug Gepost door Muziektheater Transparant (admin)
in Jongerenopera