Jongerenopera Canti d'Amor II - DAG 3: all about the improv

Woensdag 20 augustus 2014

‘When we improvise, the important thing is to try as many things as possible. Some of it will be beautiful, but most of it will not be used. It’s still kind of a “playground,”’ zegt Wouter. Zeg dat wel: de dansvloer is bezaaid met strandballen, rieten matjes, waterpistolen, bloemenkettingen en plastic fruit. De zangers werken met de props en met elkaar, maar, klinkt het: ‘don’t throw away all your secrets. You have to make the audience work. I want you to give me a direct expression of something; you can feel it even if you don’t understand it.’

Later gooien de zangers zich in het half afgewerkte decor en proberen ze kostuums uit. Een paar glitterende sleehakken van een centimeter of veertien hoog springen meteen in het oog. ‘They’re lovely, but I couldn’t walk on them. Tjy, can you?’ Onder luid applaus demonstreert spelcoach Tjy zijn beste modellenloopje.

Anders dan de gezellige gekte van de groepsimprovisaties zijn de individuele repetities met Mezzosopraan Gemma, die de solo in de Lamento d’Arianna zingt. Ariadne, rouwend om Theseus, dwaalt doelloos over het podium. ‘There is no goal, only a solution. This is the way with people who are in love. You must bring this aimlessness into the way you move and into your eyes. As if you were drunk, but controlled.’ Gemma belooft eraan te zullen werken. ‘It will work. And, if not, we get you a bottle of whiskey before the show.’

Als Gemma naar stemcoach Deborah trekt valt me vooral op hoe sterk er op ademhaling gelet wordt. ‘You need a clean finish in order to get a clean start. You are not holding your breath, but you are ready, like a cat preparing to take a leap.’  

Ook bij muziekcoach Lucas draait het vandaag allemaal rond improvisatie. ‘Improvisation is also, suprisingly, a great deal about rhetoric. There are theoretical ways to build a speech out of nothing, and this also counts for music. Think about jazz, the really free improv kind of jazz; these musicians know at all times where they are, where they are coming from, and where they are going to.’

Na het eten trekken Fien, Ruben en Herlinde zich met cello en violen terug voor wat vrije expressie. Het deuntje komt vagelijk bekent voor; ken ik dan meer van klassiek dan ik dacht? ‘Het is de theme song van Game of Thrones,’ legt Ruben uit. Niet, dus…

 

< Terug Gepost door Muziektheater Transparant (admin)
in Jongerenopera