Jongerenopera Canti d'Amor II - DAG 2: beeld en geluid

Dinsdag 19 augustus 2014

Orkestcoach Lucas maakt op zijn lirone een krasserig geluid, dat zich langzaam tot een warm geluid uitbreidt, als een zwaan die zijn nek uitreikt.
‘With Baroque music, we often want to play very softly, very shyly and modestly,’ legt hij uit, ‘but think about a Baroque church. It is grand, full of strong colors and harsh contrasts. You have to bring this into the music. When you play the Altri Canti di Marte, you have to evoke the God of war. Imagine you are a 16th century Italian, and war is still very near to your world. If you close your eyes, you have to hear the hooves, see the mud. The sound is dirty because that’s what war is, and you love it.’

 

Inleving. De partituur als een synesthesie van klank, beeld, geur, smaak. Hoe onthoud je een emotie? ‘You can use colors, temperatures, anything. Think of a hot war – with a light breeze at the end. Or a red war, that ends with a streak of blue.’ Roept het beeld de muziek nu op of andersom?

Later vertellen Ruben en Herlinde me over auditief geheugen. ‘Wij zijn getraind volgens de Suzukimethode. Ik ben op 3,5 jaar oud begonnen met viool. Je leert spelen voor je muzieknotatie leert lezen, zoals je je moedertaal leert, en daardoor ben je in staat om grote hoeveelheden muziek te onthouden.’

Toch ben ik blij dat niet iedereen hier zo’n indrukwekkend geheugen heeft. Het had de opwarming met spelcoach Tjyying - waarbij de zangers door elkaar liepen en opdrachten uitvoerden bij het noemen van nummers - net dat tikje minder spontaan gemaakt: ‘Number one.’ ‘There is no number one.’ ‘What did I say? Oh, it was run. Well, number one is run, from now on. Number two was?' 'Slow-motion.' 'Okay. And number three will be... monkeys!’ 

< Terug Gepost door Muziektheater Transparant (admin)
in Jongerenopera