Jongerenopera Canti d'Amor - DAG 3

Woensdag 21 augustus 2013

Deborah York, onze Britse zangcoach voor Canti d’Amor, zit in haar repetitiezaal. ‘Geen schoenen’ hangt er op de deur. Blootvoets ga ik binnen. Boris, contratenor van het gezelschap krijgt individuele les. De uitspraak van elke klank wordt uitvoerig besproken. “The voice really has to vibrate”, voegt Deborah er nog aan toe. “Isn’ t that lovely? Isn’t that a nice feeling? Do it once more”. Boris herbegint. “That’s it”, Deborah steekt een duim in de lucht en applaudisseert. Ze is duidelijk tevreden over de vorderingen die Boris vandaag heeft gemaakt. 

Nicolas, een Nederlandse basbariton komt de zaal binnen. Zijn stem is laag en diep, een wereld van verschil met  contratenor Boris. Ook hij heeft een individuele sessie met de coach. “You’re a bit of a charmer here. You sing to a nice blond girl. Take you’re time, breathe”.  Twee instrumentalisten begeleiden hem. “it’s also for you guys. You have to know when he has to breathe when you lead him. You have to push him more, towards the end. Deborah is streng, maar dat levert vooruitgang op. “Much nicer, guys”.

Twee sopraangzangeressen zijn  aan de beurt. “you’ve got the right haircolour fort his piece”, glimlacht Deborah naar de meisjes. “So, what’s your plan?”. De meisjes kijken elkaar raar aan. “You have to have a breathing plan, girls”. Deborah duidt aan op de hun partituren wanneer ze moeten ademen.

Bij Wouter en Tjyying is repeteren nog een ruim begrip. Om zich helemaal voor te bereiden op het echte werk, leven de deelnemers zich in allerlei situaties in. Vandaag mogen ze zich bedekken met klei. Door zich mentaal in te leven, kunnen ze zich via hun lichaamstaal laten gaan. “Elkaar verleiden, het hoort erbij”.

’s Avonds aan tafel praten de jongeren over het verloop van de dag en antwoorden ze vlotjes wanneer ik hen vragen stel. “You are not born with voices likes ours. You have to develop your voice to become an opera singer. It’s hard work, but there are techniques.”  Naarmate het gesprek vordert, gaat hun jargon mijn petje soms te boven. “You have to explain the words, Emmanuel, she doesn’t know what they all mean.” Ze doen hun best om klare taal te spreken en ik leer veel bij over instrumenten, noten en stemmen. Emmanuel, zestien jaar oud en ook de jongste van de groep, is erg bij de pinken.  Als je de jongeren over hun passie hoort praten, klinken ze uitermate matuur.

Voor de laatste repetitie van de dag verzamelt muziekcoach Nicolas iedereen in de zaal. Ik krijg kippenvel. Ze zijn goed bezig...

< Terug Gepost door Muziektheater Transparant (admin)
in Jongerenopera