Jongerenopera Canti d'Amor - DAG 11: Looking back while running through

Donderdag 29 augustus 2013

Het begint te korten, nog één repetitiedag te gaan. Wouter breidt de stukken aan elkaar en huppelt doorheen het scenario. Het zit er bijna op, ook voor mij. In het begin wist ik klassieke muziek niet zo te pruimen, maar nu betrap ik mezelf op het neurieën van de Italiaanse pracht en praal. Teksten kan ik niet herhalen en noten lezen is aan mij niet besteed, maar oprecht genieten van een opera lukt sinds kort met gemak. 

In juli zat ik nog te denken “had ik nu niet beter een project gekozen met een onderwerp waar ik graag over schrijf?”.  Ik wist weinig af van klassieke muziek en een opera was eerder een ver-van-mijn-bed-show. De eerste dagen liep ik zowel letterlijk als figuurlijk verloren. De gangen van de deSingel doen op het eerste zicht aan een doolhof denken, in plaats van aan een kunstcampus. En ook de hele dag rondlopen tussen mensen die instrumenten bespelen die ik niet eens ken, was zoeken.

Maar onbekend maakt onbemind. Op dag drie zat ik rustig te observeren tijdens een repetitie van zangcoach Deborah  York. Klassieke zangers hebben een ontzettend ver stembereik en zowel in de tuinen als de gangen van deSingel dwarrelt er muziek. De ramen stonden open en ik was afgeleid door een andere groep. Ik wilde weten wie er zo kon zingen en ging op zoek. Wanneer ik een volledig zwartgeschilderde kamer binnenkwam -godzijdank dat er ramen waren- vond ik coach Lambert. Hij oefende er met een koor van instrumentalisten en zangers. Ze bliezen me van mijn sokken  en sindsdien vond ik het aangenaam vertoeven  tussen dit gezelschap.

Bruce Beresford, Australische regisseur van zowel film als opera zei het al: “It is essential to do everything possible to attract young people to opera so they can see that it is not some antiquated art form but a repository of the most glorious music and drama that man has created”.

Ik leer de jongeren kennen die vroeg of laat –meestal vroeg- met klassieke muziek aan de slag gingen. Ze doen me dikwijls lachen, denken ook aan andere dingen dan hun partituren en als de kat van huis is, dansen ook zij op tafel. Klassieke muziek kweekt zeker geen nerds. Integendeel. 

< Terug Gepost door Sofie Gheysens (Blogmaster 'Canti d'Amor')
in Jongerenopera 'Canti d'Amor'