Jongerenopera 'Venus and Adonis' - Dag 9: A skeleton to polish

Woensdag 24 augustus 2011

In de theaterstudio wandelt Andrew Greenwood, assistent choreograaf, naar me toe. “We finished it last night.” Gisterenavond hebben ze de drie akten kunnen doornemen. Dat betekent niet dat iedereen naar huis mag. “It gives us the luxury to really polish it.”

Na de repetitie staat een groep dansers op het terras uit te puffen. “The big structure is done,”zegt Ivan Radovani, “now we have a skeleton and Itamar will make small changes within that skeleton.” Ik vraag of het mogelijk is dat het nog fundamenteel verandert. Eliana Carvalho zegt zonder twijfelen “Normally it could.” Maar in deze voorstelling gaat de choreograaf Itamar Serussi rekening blijven houden met de zangers en instrumentalisten die voortdurende veranderingen niet allemaal gewend zijn. “Plus, normally we have 6 or 7 dancers, and now we’re working with a huge amount of people. This gives something like…” Ivan grijpt met de handen naar de keel en ademt diep en luid in.

Zangeres Deborah Cachet komt erbij zitten. Ze begint onmiddellijk in het Engels mee te praten. “When you sing, you move to facilitate your singing.” Danseres Melissa Rondeau zegt daarop “But I don’t get why there aren’t any classes teaching you, as an operasinger, to move.” “It’s the problem with the schools in Belgium” antwoordt Deborah en leunt dichtbij mijn opname apparaat om de klemtoon te zetten. “Big big problems with the schools in Belgium. Please put this in the blogpost.” Zal ik doen Deborah. 

 

< Terug Gepost door Muziektheater Transparant (admin)
in Jongerenopera